er is niet maar één manier

er is niet maar één manier
om een afscheid te oefenen
te proeven hoe de bodem smaakt
en er vervolgens uiteraard geen raad mee weten

de avond viel in onvoltooide delen
geen ruimte meer om langer in het zicht
en onbedoeld samen te bestaan

het is niet zeker of we nog werden waargenomen
roerloos
na die laatste beweging tegen negenen

doorschijnend
en de knieën opgetrokken

huidgespannen
schuilplaatsen
in het nachtlicht

 

Om te delen

wachtruimte

kijk hoe smal behuisd we zijn
te klein om gisteren
te kunnen meten

zie ons enkel staande blijven
tegen niets meer weten in

vanavond
zullen we in het lage licht
de moeite laten varen

louter nog maar luisteren
naar het kruien van ijs
in de kamer

 

Om te delen

levenslang

ik tastte
naar mijn vroegste thuis
trof een vloer vol negatieven

en jouw vleugels
aan de wand
te drogen

nu vrees ik het toerental
van de schrammen
die zich voegen

ik pel je hartslag van de muren
bedek je ogen met een kleed
ik wit je stem

terwijl ik weet
dat dit huis ons altijd
zal onthouden

 

Om te delen

fade-out

(Voor Arthur Jaspers)

aan de schemerende gracht
hapert een man
gewikkeld in vroeger

en niemand streelt hem door zijn haren

hij wiegt zijn verliezende lijf
op de maat van passanten breekt
de laatste dagen van dit zo besloten feest
waarop iedereen te vroeg ging slapen

en sinds de kruisen
binnenstromen verkruimelt hij
de laatste bomen

barst nooit meer
in bloemen uit

 

Om te delen