haal me terug

ik wist niet welke kant op te vallen
zocht het weer aangroeien van een oude vriend
vocht tegen het smaller worden van de stad de schaduw
die tevoorschijn kwam was het lokaas voor
vermagerde standpunten achter glas

vraag me niet wie me hier heeft gebracht
(en excuses voor mijn vogelogen)
het waren geen behoedzame dragers
geen droeve lastdieren met het zwoegende lijf

iemand verscheen ontstellend naakt
en op ware grootte
brak mijn adem
de steen om mijn hals
kraakte de onbemande ruimte

 

Om te delen

tempels en paleizen bleven overeind

eenmaal hier bereed ik duivels
stelde heiligen aan de kaak 

het nummer
van een lopende zaak klokken
die maar niet overgaan

ik was niet wie je bedoelde

de voorstanders
ze zijn onderweg

je onophoudelijke ogen

in de etalage geen spoor
van het slachten zelf

ik trek me terug in de botten
van een knellende stad

en buiten fluit een man
tegen de nacht

 

Om te delen

ik herinner me hoe het laaien in onze borst verliep

ik heb getracht een vorm te zijn
of na te bootsen
ik heb iemand willen doden

de gevolgen van een enkele hand

er zijn vele manieren
om het lichaam te verlaten

we moeten de daken nathouden
om het niet kwijt te raken

er is zoveel gezegd en geschreven
dat niets betekent
tot we het oprapen

in een brandhaard te wonen
daar te blijven wachten
op het luiden van de bomen

 

Om te delen